...geen bouwvergunning.
Eind september verzekerde meneer Paweł me dat de bouwvergunning klaar was en op 2 oktober ondertekend zou worden. Dat ik het document op 3 oktober heel graag mee wilde nemen naar Nederland, was niet relevant. Na ondertekening moest de vergunning geregistreerd worden. Ophalen vanaf maandag 5 oktober.
Het wachten was dus op de... districtssecretaris of districtsgouverneur. Tja, hoe noem je zo iemand eigenlijk in fatsoenlijk nederlands? Wanneer ik Starosta letterlijk vertaal, kom ik niet verder dan een soort “stamoudste” en in de vroege Middeleeuwen werd het woord inderdaad met een dergelijke betekenis toegepast. Tegenwoordig is de “powiat” een volwaardige bestuurslaag tussen de provincie (województwo) en de gemeente (gmina). Groot-Brittannië en de Verenigde Staten hebben county's, Duitsland heeft de Landkreis. Of dit te vergelijken is?
Na terugkomst, op 13 oktober, vol goede moed naar Otwock. Geen bouwvergunning en, sterker nog, niemand die het ongetekende exemplaar kon vinden. En meneer Paweł... tja, die was natuurlijk net vrij. “Komt u vrijdag maar weer terug,” aldus één van de dames, met een glimlach op het gezicht. Nee, ik dacht het niet, het is tijd voor een goed gesprek met de directeur. Meneer Mariusz vond toch ook dat dit zo niet kon. Hij zou het uitzoeken en mij afgelopen vrijdag terugbellen.
Op dat telefoontje heb ik niet gewacht. Vrijdagochtend belde ik zelf, waarna ik te horen kreeg dat de districtsgouverneur in een moeilijke situatie zit, z'n vader pas was overleden en ga zo maar door. Ja, er wordt aan gewerkt. Kan zijn, maar na het indienen van een aanvraag voor een bouwvergunning hebben de districtsautoriteiten 30 dagen de tijd om een beslissing te nemen, een periode die inmiddels ruimschoots is overschreden - de tweede aanvraag (even snel gecontroleerd) heb ik ingediend op 24 augustus. Vandaag zou meneer Paweł me weer terugbellen, maar het resultaat van die belofte kunt u allen vast en zeker raden...
dinsdag 20 oktober 2009
donderdag 17 september 2009
0.12: Weer problemen?
Precies 3 weken geleden diende ik, voor de tweede keer, een aanvraag in voor een bouwvergunning. De fouten waren hersteld en het was dus weer wachten geblazen. Inmiddels heb ik weer verschillende malen getelefoneerd met meneer Paweł, de ambtenaar die de aanvraag ditmaal behandelt - de dame van de eerste aanvraag heeft er verder niets mee te maken omdat elke aanvraag gezien wordt als afzonderlijke procedure.
Vorige week liet meneer Paweł me weten dat alles in principe in orde was, maar dat hij toch nog één probleem had gevonden en dat hij nog even niet wist hoe hij dat op moest lossen. Wat was er ditmaal aan de hand? De tweede parkeerplaats, die tijdens de eerste aanvraag ontbrak (omdat we deze plaats simpelweg niet nodig hebben en dus waarschijnlijk ook niet zullen aanleggen) bevond zich nu op een plaats die in strijd is met § 19 lid 1 van de Verordening van de Minister van Infrastructuur inzake technische voorwaarden waar gebouwen en hun locatie aan moeten voldoen (staatsblad 2002, nr. 75, pos. 690):
Laten we dan ook meteen even kijken wat voor definitie dezelfde verordening geeft voor “ruimtes die bestemd zijn voor permanent verblijf van mensen”.
Tot zover de definitie. Welk etiket we op welke ruimte plakken, mogen we verder zelf bepalen, de verordening gaat daar niet verder op in. De salon en de slaapkamers zijn duidelijk ruimtes voor permanent verblijf, aangezien ik wel prijs stel op iets meer dan 4 uur slaap per nacht. In de badkamer breng ik geen 2 uur per dag door en op het toilet over het algemeen ook niet. Keuken? Kenners weten dat de gemiddelde Poolse (dit beperkt zich inderdaad tot het vrouwelijk geslacht) de laatste paar dagen voor de Kerst wel degelijk meer dan 4 uur per dag doorbrengt in de keuken.
Terug naar het probleem. Dankzij de definitie kunnen we nu vaststellen dat van ons toekomstige huis alle gevels één of meerdere ramen hebben van ruimtes die bestemd zijn voor permanent verblijf. Waar plaatsen we in dat geval de overbodige, tweede parkeerplaats? Met een huis op 6 meter van de rand van de straat en met precies de wettelijk vereiste 4 meter lege ruimte links en rechts... blijft er nog maar één plaats over: midden in de achtertuin.
Alhoewel... even kreeg ik het idee dat de door meneer Paweł genoemde artikelen helemaal niet op mijn situatie van toepassing zijn. Er wordt immers duidelijk melding gemaakt van groepen parkeerplaatsen en één parkeerplaats (de eerste parkeerplaats in de garage speelt hier geen rol) is immers geen groep. Na hier flink over te hebben gediscussieerd met meneer Paweł blijk ik, helaas, ongelijk te hebben. In een latere verordening (staatsblad 2004, nr. 109, pos. 1156) werd de tekst van § 19 namelijk aangepast:
Overigens blijkt meneer Paweł al met al nog best een toffe ambtenaar te zijn, want gisteren heeft hij mij aangeboden de locatie van de tweede parkeerplaats eigenhandig te wijzigen, zodat ook § 19 niet meer geschonden wordt. Wáár hij de parkeerplaats op papier neerplempt? Ik zou het niet weten en eerlijk gezegd interesseert het me ook geen biet, want in de praktijk komt hij immers toch te liggen... waar het niet mag.
Nog iets: deze ervaringen met meneer Paweł (en eerder met mevrouw Małgosia) hebben mij wel duidelijk gemaakt dat de architect werk van een twijfelachtige kwaliteit heeft geleverd. Het merendeel van de problemen, zoals deze parkeerplaats, maar ook bijv. de locatie van de vuilnisbakken, hebben in feite allemaal te maken met de hierboven genoemde Verordening, welke een architect mijns inziens van buiten dient te kennen.
Volgende week woensdag moet ik weer bellen om te verifiëren of de bouwvergunning klaar ligt - voor de zekerheid, zodat ik niet het risico loop dat ik voor niets ga.
Vorige week liet meneer Paweł me weten dat alles in principe in orde was, maar dat hij toch nog één probleem had gevonden en dat hij nog even niet wist hoe hij dat op moest lossen. Wat was er ditmaal aan de hand? De tweede parkeerplaats, die tijdens de eerste aanvraag ontbrak (omdat we deze plaats simpelweg niet nodig hebben en dus waarschijnlijk ook niet zullen aanleggen) bevond zich nu op een plaats die in strijd is met § 19 lid 1 van de Verordening van de Minister van Infrastructuur inzake technische voorwaarden waar gebouwen en hun locatie aan moeten voldoen (staatsblad 2002, nr. 75, pos. 690):
§ 19. 1. De kortste afstand van een onoverdekte groep parkeerplaatsen of open parkeergarage met meerdere niveaus voor personenauto's tot het raam van een ruimte welke bestemd is voor permanent verblijf van mensen in woongebouwen, verzamelwoongebouwen (uitgezonderd hotels), gezondheids- en onderwijsinstellingen alsmede kinderspeelplaatsen en speelvelden voor kinderen en jeugd, mag niet kleiner zijn dan:
1) voor groepen tot en met 4 parkeerplaatsen - 7 m,
2) voor groepen van 5 tot en met 60 parkeerplaatsen - 10 m,
3) voor grotere groepen - 20 m, behoudens het gestelde in § 276 lid 1.
Laten we dan ook meteen even kijken wat voor definitie dezelfde verordening geeft voor “ruimtes die bestemd zijn voor permanent verblijf van mensen”.
§ 4. Ruimtes bestemd voor het verblijf van mensen, zijn verdeeld als volgt:
1) ruimtes bestemd voor permanent verblijf van mensen, in welke het verblijf van dezelfde mensen per etmaal langer duurt dan 4 uur,
2) ruimtes bestemd voor tijdelijk verblijf van mensen, in welke het verblijf van dezelfde mensen per etmaal langer duurt dan 2 uur, maar niet langer duurt dan 4 uur.
§ 5. 1. De volgende ruimtes worden niet gezien als ruimtes bestemd voor het verblijf van mensen:
1) ruimtes, in welke het verblijf van dezelfde mensen per etmaal niet langer duurt dan 2 uur en waar de uitgevoerde activiteiten een incidenteel karakter hebben of het uitgevoerde werk verband houdt met een kort verblijf inzake toezicht of onderhoud van machines of installaties of het handhaven van orde en hygiëne,
(...)
Tot zover de definitie. Welk etiket we op welke ruimte plakken, mogen we verder zelf bepalen, de verordening gaat daar niet verder op in. De salon en de slaapkamers zijn duidelijk ruimtes voor permanent verblijf, aangezien ik wel prijs stel op iets meer dan 4 uur slaap per nacht. In de badkamer breng ik geen 2 uur per dag door en op het toilet over het algemeen ook niet. Keuken? Kenners weten dat de gemiddelde Poolse (dit beperkt zich inderdaad tot het vrouwelijk geslacht) de laatste paar dagen voor de Kerst wel degelijk meer dan 4 uur per dag doorbrengt in de keuken.
Terug naar het probleem. Dankzij de definitie kunnen we nu vaststellen dat van ons toekomstige huis alle gevels één of meerdere ramen hebben van ruimtes die bestemd zijn voor permanent verblijf. Waar plaatsen we in dat geval de overbodige, tweede parkeerplaats? Met een huis op 6 meter van de rand van de straat en met precies de wettelijk vereiste 4 meter lege ruimte links en rechts... blijft er nog maar één plaats over: midden in de achtertuin.
Alhoewel... even kreeg ik het idee dat de door meneer Paweł genoemde artikelen helemaal niet op mijn situatie van toepassing zijn. Er wordt immers duidelijk melding gemaakt van groepen parkeerplaatsen en één parkeerplaats (de eerste parkeerplaats in de garage speelt hier geen rol) is immers geen groep. Na hier flink over te hebben gediscussieerd met meneer Paweł blijk ik, helaas, ongelijk te hebben. In een latere verordening (staatsblad 2004, nr. 109, pos. 1156) werd de tekst van § 19 namelijk aangepast:
§ 1. In de Verordening van de Minister van Infrastructuur van 12 april 2002 inzake technische voorwaarden waar gebouwen en hun locatie aan moeten voldoen (staatsblad 2002, nr. 75, pos. 690 en staatsblad 2003, nr. 33, pos. 270) worden de volgende wijzigingen doorgevoerd:
(...)
12) § 19 zal luiden als volgt:
㤠19. 1. De afstand van afgescheiden parkeerplaatsen, daaronder inbegrepen overdekte parkeerplaatsen, of een open parkeergarage met meerdere niveaus voor personenauto's tot het raam van een ruimte welke bestemd is voor permanent verblijf van mensen in woongebouwen, verzamelwoongebouwen (uitgezonderd hotels), gezondheids- en onderwijsinstellingen alsmede
kinderspeelplaatsen en speelvelden voor kinderen en jeugd, mag niet kleiner zijn dan:
1) 7 m - tot en met 4 parkeerplaatsen,
(...)”
Overigens blijkt meneer Paweł al met al nog best een toffe ambtenaar te zijn, want gisteren heeft hij mij aangeboden de locatie van de tweede parkeerplaats eigenhandig te wijzigen, zodat ook § 19 niet meer geschonden wordt. Wáár hij de parkeerplaats op papier neerplempt? Ik zou het niet weten en eerlijk gezegd interesseert het me ook geen biet, want in de praktijk komt hij immers toch te liggen... waar het niet mag.
Nog iets: deze ervaringen met meneer Paweł (en eerder met mevrouw Małgosia) hebben mij wel duidelijk gemaakt dat de architect werk van een twijfelachtige kwaliteit heeft geleverd. Het merendeel van de problemen, zoals deze parkeerplaats, maar ook bijv. de locatie van de vuilnisbakken, hebben in feite allemaal te maken met de hierboven genoemde Verordening, welke een architect mijns inziens van buiten dient te kennen.
Volgende week woensdag moet ik weer bellen om te verifiëren of de bouwvergunning klaar ligt - voor de zekerheid, zodat ik niet het risico loop dat ik voor niets ga.
donderdag 27 augustus 2009
0.11: Tweede ronde
Afgelopen maandag is de aanvraag voor de bouwvergunning opnieuw ingediend - ditmaal door mij als volmachthouder, omdat de vooralsnog enige eigenaresse van de bouwkavel zich nog bevindt in de Verenigde Staten. De 8 punten die ik in mijn vorige bijdrage noemde, zijn als het goed is allemaal opgelost:
1. Nieuwe verklaring ingevuld (als volmachthouder, als dat maar niet leidt tot extra problemen...),
2. Contract voor ophalen huisafval (in feite is het een voorlopig contract, want het bedrijf snapt ook wel dat ik over een jaar of 2-3 wel eens ga kijken naar prijzen en geleverde diensten),
3. Tweede parkeerplaats is gemarkeerd,
4. De twee besluiten zijn voorzien van het benodigde stempeltje,
5. De vuilnisbakken komen nu bij de poort te staan (althans: op papier),
6. Er was geen sprake van een conflictsituatie, alleen heeft de architect dat nu wat duidelijker aangegeven,
7. Het bodemonderzoek is overgeschreven,
8. Het vereiste akkoord voor aanpassing van de fundering is toegevoegd.
Nu maar weer afwachten dan!
1. Nieuwe verklaring ingevuld (als volmachthouder, als dat maar niet leidt tot extra problemen...),
2. Contract voor ophalen huisafval (in feite is het een voorlopig contract, want het bedrijf snapt ook wel dat ik over een jaar of 2-3 wel eens ga kijken naar prijzen en geleverde diensten),
3. Tweede parkeerplaats is gemarkeerd,
4. De twee besluiten zijn voorzien van het benodigde stempeltje,
5. De vuilnisbakken komen nu bij de poort te staan (althans: op papier),
6. Er was geen sprake van een conflictsituatie, alleen heeft de architect dat nu wat duidelijker aangegeven,
7. Het bodemonderzoek is overgeschreven,
8. Het vereiste akkoord voor aanpassing van de fundering is toegevoegd.
Nu maar weer afwachten dan!
dinsdag 11 augustus 2009
0.10: Afgewezen
Het idee was goed: net voor de vakantie de aanvraag voor de bouwvergunning indienen, zodat de dames en heren ambtenaren genoeg tijd hebben om de boel in orde te maken. Helaas, de ambtenaren werkten iets harder dan verwacht en terwijl men daar normaal gesproken blij mee zou zijn, keerde dat zich nu tegen ons. Reeds op 20 juli, dus toen ik nog niet eens halverwege mijn vakantie was, arriveerde er een schrijven uit Otwock met een waslijst aan fouten en onvolkomenheden in de ingediende bouwdocumentatie. We kregen 7 dagen om de gebreken weg te werken, een eis waar we vanwege ons verblijf in Amerika niet aan konden voldoen en dus... volgde gisteren het schrijven van 3 augustus 2009 met een officiële afwijzing op het verzoek tot afgifte van een bouwvergunning.
Vanochtend was ik in Otwock in een poging duidelijkheid te krijgen over de in het schrijven genoemde gebreken, omdat ze niet allemaal direct vanzelfsprekend waren. Terwijl ik de uitleg aanhoorde had ik even moeite mijn emoties onder controle te houden. De in mijn ogen ronduit belachelijke redenen waarom een aanvraag voor een bouwvergunning afgewezen wordt, schoten mij in het verkeerde keelgat. Toch realiseerde ik me later dat de dame niet de schuldige is - zij voert enkel regeltjes uit en als zij teveel door de vingers zou zien, kan ze beschuldigd worden van het leveren van slecht werk of, als iemand echt kwaad zou willen, van het aannemen van een steekpenning. Immers - waarom zou een ambtenaar een vreemde helpen (een buitenlander nog wel) als daar geen geld tegenover staat?
De brief heb ik vertaald (zie de groeiende lijst van brieven en documenten rechts van deze tekst) en op de genoemde punten ga ik hieronder dieper in.
1. De verklaring van beschikking over onroerend goed
Bij nagenoeg elke handeling die te maken heeft met onroerend goed, dient een verklaring te worden overlegd waarin staat dat de aanvrager (of zijn/haar gemachtigde) daadwerkelijk het recht heeft om te beschikken over dit onroerend goed. Slechts in enkele gevallen dient dit aangetoond te worden, bijv. met een notariële akte, meestal is deze verklaring voldoende.
Op de verklaring (een voorgedrukt formulier) vulden wij de gegevens in van “onze” kavel: het evidentienummer (122), de sector (0260) en het registratie-eenheid (G.87). Fout. De registratie-eenheid heet niet G.87 maar G.87 Otwock. Dat op het formulier slechts één regel hoger staat dat we het hebben over kavel 122 in Otwock, doet niet ter zake.
Typisch voorbeeld van volstrekt zinloze bureaucratie. Zou de toevoeging écht nodig zijn, dan kan een ambtenaar het er zelf bij krabbelen.
2. Contract voor ophalen huisafval
Dit punt verrastte mij volledig. Ik ben bekend met de plicht een dergelijk contract te overleggen bij het doen van aangifte van... voltooiing van de bouw. Zonder dit contract kun je geen aangifte doen van voltooiing van de bouw en omdat je in Polen juridisch niet mag wonen in een niet afgebouwde woning, bewoon je je huis dus illegaal (waar je flink voor bekeurd kunt worden). Deze regel is verzonnen om een eind te maken aan illegale afvalstorting.
Alhoewel dit niet direct blijkt uit de woordkeuze in het schrijven, hoef ik geen contract met een afvalophaalbedrijf te overleggen, maar slechts een verklaring waaruit blijkt dat deze mogelijkheid bestaat, dus een vorm van bewijs dat er een bedrijf is waar ik een contract mee af kan sluiten.
Ook redelijk zinloos. Een kind begrijpt dat dit niet werkt, omdat een contract met een afvalophaler net zo eenvoudig opgezegd kan worden. Nederland heeft dit met een standaard afvalstoffenheffing, evt. afhankelijk van het aantal ingeschrevenen per adres, simpeler en doeltreffender opgelost.
3. Markering parkeerplaats
Het document met de bouwvoorwaarden (vertaald, zie rechts) laat op dit punt niets aan duidelijkheid te wensen over: op de kavel dient de investeerder te voorzien in 2 parkeerplaatsen. Het doet absoluut niet ter zake dat maar 1 persoon een rijbewijs heeft en er met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zelden 2 auto's zullen staan, de parkeerplaats moet er zijn.
Befehl ist befehl.
4. Rechtsgeldige besluiten 566/09 en 42/2009
Deze twee besluiten betreffen resp. de overschrijving van het document met de bouwvoorwaarden van Dhr. K., de vorige eigenaar, naar de huidige eigenaresse en het gemeentedocument met akkoord voor inrichting van een inrit. Wat is het probleem? De documenten zijn (nog) niet rechtsgeldig. Althans - dat zijn ze wel, alleen is dat niet zichtbaar.
Tegen de meeste besluiten, overwegingen en vonnissen kan beroep aangetekend worden. De termijn voor het instellen van dit beroep varieert. Wanneer de termijn verstreken is en er is geen beroep aangetekend, pas dan wordt het besluit rechtsgeldig. Terwijl in een normaal land ambtenaar A de telefoon zou pakken en op zou bellen naar ambtenaar B om te vragen of besluit 566/09 al rechtsgeldig is, dient de investeerder dit in Polen zelf te regelen. Ik moet nu dus met het originele schrijven terug naar de instantie die het document afgegeven heeft, welke er vervolgens een in Polen oh zo'n geliefde stempel op plaatst als bewijs van rechtsgeldigheid.
Ambtenaren hebben in Polen tijd genoeg en snappen er maar niks van dat dit niet voor iedereen geldt.
5. Aanpassing locatie vuilnisbak...
...oftewel de aangewezen plaats voor verzameling van huisvuil. De locatie dient aangepast te worden aan art. 23 lid 3 bla bla bla. Ambtenaren zijn in Polen zelden uit zichzelf behulpzaam, de burger moet er zelf de wetboeken op naslaan om te zien wat er geschreven staat in art. 23 lid 3. En zie: in art. 23 lid 1 staat dat opslagplaatsen voor afval tenminste 10 meter verwijderd dienen te zijn van de dichtstbijzijnde deur of het dichtstbijzijnde raam. Lid 3 vermeldt vervolgens dat deze afstand in geval van woonhuizen verlaagd mag worden naar 3 meter.
De architect zal de vuilopslagplaats dus ergens anders op de kavel moeten intekenen.
Dat ik die vuilnisbak uiteindelijk tóch neerzet waar ik dat zelf wil... doet niet ter zake. Hoop ik.
6. Conflictsituatie bebouwingslijn
Volgens de bouwvoorwaarden geldt een bebouwingslijn van 5 meter, wat wil zeggen dat de eerste 5 meter van de straatkant niet bebouwd mogen worden. Niets aan de hand, de voorgevel van de woning komt te staan op precies 6 meter van de straatkant, alleen is de architect zo handig geweest om de zgn. bebouwingslijn op de projectdocumentatie tegen de voorgevel te plaatsen, ook op 6 meter dus. Dat mag niet! Alhoewel er dus niets aan de hand is met de plaatsing van het huis - hier hoeft niets aan veranderd te worden - moet het lijntje wel een meter opgeschoven worden.
Idem als punt 1.
7. Consistentie m.b.t. investeerder
Waarschijnlijk (morgen hoop ik hier zekerheid over te krijgen) heeft de dame die ons dossier behandelt niet goed opgelet. De aanvraag is ingediend door de eigenaresse, terwijl de bouwvoorwaarden toegekend waren aan Dhr. K., één van de vorige kaveleigenaren. Wellicht heeft de dame het document welke de bouwvoorwaarden overschrijft naar de huidige eigenaresse, over het hoofd gezien.
Toevoeging woensdag 12 augustus:
Inmiddels is het “morgen” - de dame heeft wél goed opgelet. Dit punt heeft niet te maken met de naam van de vorige kaveleigenaar in de bouwvoorwaarden, maar met het (overigens niet verplichte) bodemonderzoek. Dit is het enige document dat op MIJN naam staat. Ook dit dient dus overgeschreven te worden.
8. Akkoord aanpassing fundering
Over het algemeen wordt bij elk standaardproject een schriftelijk akkoord meegeleverd voor een groot aantal aanpassingen, zodat investeerders hun toekomstige woning toch een persoonlijke draai kunnen geven. Ook zijn er aanpassingen waar dit akkoord niet voor vereist is. Helaas, aanpassing van de fundering aan de lokale grondwaarden (in plaats van een standaardfundering wordt het een funderingsplaat) stond niet in het lijstje van het standaardproject en zowel de architect als ik hebben dat over het hoofd gezien.
Jammer alleen dat de architect er goed voor betaald wordt om dergelijke dingen niet over het hoofd te zien.
Al met al mag het misschien klinken als een drama, toch vind ik het meevallen. Vanzelfsprekend vraag ik me nog steeds af of er nu echt zo'n probleem gemaakt moet worden van een vuilnisbak, een bebouwingslijn of een tweede parkeerplaats, maar zo is de regelgeving nu eenmaal en eerlijk is eerlijk - ik wist waar ik aan begon.
Gelukkig heb ik vandaag de bouwprojecten mee naar huis gekregen. Gelukkig, want zo vanzelfsprekend was dat nog niet. Het definitieve besluit tot weigering van de bouwvergunning is gedateerd op 3 augustus en is dus nog niet rechtsgeldig! Na tussenkomst van de directeur mocht ik echter een schriftelijke verklaring achterlaten dat ik geen gebruik wens te maken van mijn recht om beroep aan te tekenen, waarna ik met een zware rugzak terug naar Warschau mocht...
Vanochtend was ik in Otwock in een poging duidelijkheid te krijgen over de in het schrijven genoemde gebreken, omdat ze niet allemaal direct vanzelfsprekend waren. Terwijl ik de uitleg aanhoorde had ik even moeite mijn emoties onder controle te houden. De in mijn ogen ronduit belachelijke redenen waarom een aanvraag voor een bouwvergunning afgewezen wordt, schoten mij in het verkeerde keelgat. Toch realiseerde ik me later dat de dame niet de schuldige is - zij voert enkel regeltjes uit en als zij teveel door de vingers zou zien, kan ze beschuldigd worden van het leveren van slecht werk of, als iemand echt kwaad zou willen, van het aannemen van een steekpenning. Immers - waarom zou een ambtenaar een vreemde helpen (een buitenlander nog wel) als daar geen geld tegenover staat?
De brief heb ik vertaald (zie de groeiende lijst van brieven en documenten rechts van deze tekst) en op de genoemde punten ga ik hieronder dieper in.
1. De verklaring van beschikking over onroerend goed
Bij nagenoeg elke handeling die te maken heeft met onroerend goed, dient een verklaring te worden overlegd waarin staat dat de aanvrager (of zijn/haar gemachtigde) daadwerkelijk het recht heeft om te beschikken over dit onroerend goed. Slechts in enkele gevallen dient dit aangetoond te worden, bijv. met een notariële akte, meestal is deze verklaring voldoende.
Op de verklaring (een voorgedrukt formulier) vulden wij de gegevens in van “onze” kavel: het evidentienummer (122), de sector (0260) en het registratie-eenheid (G.87). Fout. De registratie-eenheid heet niet G.87 maar G.87 Otwock. Dat op het formulier slechts één regel hoger staat dat we het hebben over kavel 122 in Otwock, doet niet ter zake.
Typisch voorbeeld van volstrekt zinloze bureaucratie. Zou de toevoeging écht nodig zijn, dan kan een ambtenaar het er zelf bij krabbelen.
2. Contract voor ophalen huisafval
Dit punt verrastte mij volledig. Ik ben bekend met de plicht een dergelijk contract te overleggen bij het doen van aangifte van... voltooiing van de bouw. Zonder dit contract kun je geen aangifte doen van voltooiing van de bouw en omdat je in Polen juridisch niet mag wonen in een niet afgebouwde woning, bewoon je je huis dus illegaal (waar je flink voor bekeurd kunt worden). Deze regel is verzonnen om een eind te maken aan illegale afvalstorting.
Alhoewel dit niet direct blijkt uit de woordkeuze in het schrijven, hoef ik geen contract met een afvalophaalbedrijf te overleggen, maar slechts een verklaring waaruit blijkt dat deze mogelijkheid bestaat, dus een vorm van bewijs dat er een bedrijf is waar ik een contract mee af kan sluiten.
Ook redelijk zinloos. Een kind begrijpt dat dit niet werkt, omdat een contract met een afvalophaler net zo eenvoudig opgezegd kan worden. Nederland heeft dit met een standaard afvalstoffenheffing, evt. afhankelijk van het aantal ingeschrevenen per adres, simpeler en doeltreffender opgelost.
3. Markering parkeerplaats
Het document met de bouwvoorwaarden (vertaald, zie rechts) laat op dit punt niets aan duidelijkheid te wensen over: op de kavel dient de investeerder te voorzien in 2 parkeerplaatsen. Het doet absoluut niet ter zake dat maar 1 persoon een rijbewijs heeft en er met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zelden 2 auto's zullen staan, de parkeerplaats moet er zijn.
Befehl ist befehl.
4. Rechtsgeldige besluiten 566/09 en 42/2009
Deze twee besluiten betreffen resp. de overschrijving van het document met de bouwvoorwaarden van Dhr. K., de vorige eigenaar, naar de huidige eigenaresse en het gemeentedocument met akkoord voor inrichting van een inrit. Wat is het probleem? De documenten zijn (nog) niet rechtsgeldig. Althans - dat zijn ze wel, alleen is dat niet zichtbaar.
Tegen de meeste besluiten, overwegingen en vonnissen kan beroep aangetekend worden. De termijn voor het instellen van dit beroep varieert. Wanneer de termijn verstreken is en er is geen beroep aangetekend, pas dan wordt het besluit rechtsgeldig. Terwijl in een normaal land ambtenaar A de telefoon zou pakken en op zou bellen naar ambtenaar B om te vragen of besluit 566/09 al rechtsgeldig is, dient de investeerder dit in Polen zelf te regelen. Ik moet nu dus met het originele schrijven terug naar de instantie die het document afgegeven heeft, welke er vervolgens een in Polen oh zo'n geliefde stempel op plaatst als bewijs van rechtsgeldigheid.
Ambtenaren hebben in Polen tijd genoeg en snappen er maar niks van dat dit niet voor iedereen geldt.
5. Aanpassing locatie vuilnisbak...
...oftewel de aangewezen plaats voor verzameling van huisvuil. De locatie dient aangepast te worden aan art. 23 lid 3 bla bla bla. Ambtenaren zijn in Polen zelden uit zichzelf behulpzaam, de burger moet er zelf de wetboeken op naslaan om te zien wat er geschreven staat in art. 23 lid 3. En zie: in art. 23 lid 1 staat dat opslagplaatsen voor afval tenminste 10 meter verwijderd dienen te zijn van de dichtstbijzijnde deur of het dichtstbijzijnde raam. Lid 3 vermeldt vervolgens dat deze afstand in geval van woonhuizen verlaagd mag worden naar 3 meter.
De architect zal de vuilopslagplaats dus ergens anders op de kavel moeten intekenen.
Dat ik die vuilnisbak uiteindelijk tóch neerzet waar ik dat zelf wil... doet niet ter zake. Hoop ik.
6. Conflictsituatie bebouwingslijn
Volgens de bouwvoorwaarden geldt een bebouwingslijn van 5 meter, wat wil zeggen dat de eerste 5 meter van de straatkant niet bebouwd mogen worden. Niets aan de hand, de voorgevel van de woning komt te staan op precies 6 meter van de straatkant, alleen is de architect zo handig geweest om de zgn. bebouwingslijn op de projectdocumentatie tegen de voorgevel te plaatsen, ook op 6 meter dus. Dat mag niet! Alhoewel er dus niets aan de hand is met de plaatsing van het huis - hier hoeft niets aan veranderd te worden - moet het lijntje wel een meter opgeschoven worden.
Idem als punt 1.
7. Consistentie m.b.t. investeerder
Waarschijnlijk (morgen hoop ik hier zekerheid over te krijgen) heeft de dame die ons dossier behandelt niet goed opgelet. De aanvraag is ingediend door de eigenaresse, terwijl de bouwvoorwaarden toegekend waren aan Dhr. K., één van de vorige kaveleigenaren. Wellicht heeft de dame het document welke de bouwvoorwaarden overschrijft naar de huidige eigenaresse, over het hoofd gezien.
Toevoeging woensdag 12 augustus:
Inmiddels is het “morgen” - de dame heeft wél goed opgelet. Dit punt heeft niet te maken met de naam van de vorige kaveleigenaar in de bouwvoorwaarden, maar met het (overigens niet verplichte) bodemonderzoek. Dit is het enige document dat op MIJN naam staat. Ook dit dient dus overgeschreven te worden.
8. Akkoord aanpassing fundering
Over het algemeen wordt bij elk standaardproject een schriftelijk akkoord meegeleverd voor een groot aantal aanpassingen, zodat investeerders hun toekomstige woning toch een persoonlijke draai kunnen geven. Ook zijn er aanpassingen waar dit akkoord niet voor vereist is. Helaas, aanpassing van de fundering aan de lokale grondwaarden (in plaats van een standaardfundering wordt het een funderingsplaat) stond niet in het lijstje van het standaardproject en zowel de architect als ik hebben dat over het hoofd gezien.
Jammer alleen dat de architect er goed voor betaald wordt om dergelijke dingen niet over het hoofd te zien.
Al met al mag het misschien klinken als een drama, toch vind ik het meevallen. Vanzelfsprekend vraag ik me nog steeds af of er nu echt zo'n probleem gemaakt moet worden van een vuilnisbak, een bebouwingslijn of een tweede parkeerplaats, maar zo is de regelgeving nu eenmaal en eerlijk is eerlijk - ik wist waar ik aan begon.
Gelukkig heb ik vandaag de bouwprojecten mee naar huis gekregen. Gelukkig, want zo vanzelfsprekend was dat nog niet. Het definitieve besluit tot weigering van de bouwvergunning is gedateerd op 3 augustus en is dus nog niet rechtsgeldig! Na tussenkomst van de directeur mocht ik echter een schriftelijke verklaring achterlaten dat ik geen gebruik wens te maken van mijn recht om beroep aan te tekenen, waarna ik met een zware rugzak terug naar Warschau mocht...
donderdag 2 juli 2009
0.9: Aanvraag bouwvergunning
Even een korte nieuwsflits:
Eergisteren heb ik de bouwprojecten voor Chmurka teruggekregen van de architect. De opnieuw ingebonden boekwerken zijn inmiddels tweemaal zo dik als toen ik ze inleverde. Vele documenten die ik eerder verzamelde, zoals bouwvoorwaarden, voorwaarden voor de diverse aansluitingen en het bodemonderzoek zijn nu samen met het originele bouwproject verworden tot één geheel. Geheel volgens de wettelijke eisen is er nu ook in het project verwerkt hoe de kavel er als geheel uit moet gaan zien. Zo is vastgelegd dat de omheining van het perceel aan de voorkant 1,80 meter hoog wordt en bestaat uit een betonnen muurtje voorzien van klinkers met daar bovenop metalen hekwerken... tja, dat is wat de Polen fijn vinden, alles zo hoog mogelijk omheinen en leven in je eigen privé-gevangenis. Ik heb daar ietwat andere ideeën over en ik hoop maar dat daar ook ruimte voor zal zijn.
Enfin, morgenochtend naar Otwock om de aanvraag voor afgifte van een bouwvergunning in te dienen. Voorlopig is dat ook het laatste wat ik kan doen. De ambtenarij meent zo'n 6 weken nodig te hebben om een oordeel te vellen en dan... zullen we zien of we (dat is: de architect, zijn assistente, de geodete, de bodemonderzoeker, andere ambtenaren en ook ik) ons huiswerk goed gedaan hebben.
Wordt zoals gewoonlijk weer vervolgd.
Eergisteren heb ik de bouwprojecten voor Chmurka teruggekregen van de architect. De opnieuw ingebonden boekwerken zijn inmiddels tweemaal zo dik als toen ik ze inleverde. Vele documenten die ik eerder verzamelde, zoals bouwvoorwaarden, voorwaarden voor de diverse aansluitingen en het bodemonderzoek zijn nu samen met het originele bouwproject verworden tot één geheel. Geheel volgens de wettelijke eisen is er nu ook in het project verwerkt hoe de kavel er als geheel uit moet gaan zien. Zo is vastgelegd dat de omheining van het perceel aan de voorkant 1,80 meter hoog wordt en bestaat uit een betonnen muurtje voorzien van klinkers met daar bovenop metalen hekwerken... tja, dat is wat de Polen fijn vinden, alles zo hoog mogelijk omheinen en leven in je eigen privé-gevangenis. Ik heb daar ietwat andere ideeën over en ik hoop maar dat daar ook ruimte voor zal zijn.
Enfin, morgenochtend naar Otwock om de aanvraag voor afgifte van een bouwvergunning in te dienen. Voorlopig is dat ook het laatste wat ik kan doen. De ambtenarij meent zo'n 6 weken nodig te hebben om een oordeel te vellen en dan... zullen we zien of we (dat is: de architect, zijn assistente, de geodete, de bodemonderzoeker, andere ambtenaren en ook ik) ons huiswerk goed gedaan hebben.
Wordt zoals gewoonlijk weer vervolgd.
Abonneren op:
Posts (Atom)
